“میتوانیم فرض کنیم که ‘ادب’ تحت یک مفهوم کلی به معنای سنجیده رفتار کردن، متواضع بودن، و محترمانه برخورد کردن است.”
ادب در برخورد اجتماعی به این معنا جا افتاده که هر درخواستی را با احترام بیشتر بگوئیم. برای مثال بجای اینکه بگوئیم ‘در را ببند’ ، میگوییم ‘میتوانی در را ببندی؟’
اگر کسی این آداب را در اجتماع رعایت نکند، او را محترم نمیشمارند. البته باید این نکته را خاطر نشان کرد که این کار تنها بر اساس عرف و احترام شکل گرفته و باعث شده معنا و مفهوم تغییر یابد که باید همان اصل کنش کلامی غیر مستقیم که در بخش کلمات اشاری ذکر شد را در نظر بگیریم تا دچار اشتباهات کوچک و بزرگ نشویم.
اگر از منظر زبانشناختی بخواهیم این مورد را بررسی کنیم، مرتبطترین موضوع ‘وجهه’ است.
در واقع وجهه همان میزان احترامی است که هر کسی آن را در اجتماع برای خود میخواهد. حال اگر کسی این وجهه را برای دیگری درست متوجه نشود یا درست با فرد دیگری برخورد نمیکند، از ‘کنش مخاطرهآمیز وجهه’ استفاده میکنند. مثال:
Open the door
و هرگاه چیزی میگویید که وجههی شخص دیگر را کمتر به مخاطره میاندازد، ‘کنش حفظ وجهه’ را به کار بردهاید. مثال:
Could you please open the door
پس در ترجمه نیز باید وجهه را حفظ کنیم و مفهوم را به همان صورت که در زبان اصلی درک میشود، به زبان مقصد بنویسیم.
پینوشت: مفهومپردازی ‘ادب’ برگرفته از کتاب ‘مطالعات زبان’ نوشتهی جورج یول میباشد.
ثبت ديدگاه