نوشتن یعنی دوستی در حالِ خدمت بیست و چهار ساعته در شبانه روز.
نوشتن یعنی ورود به زندگی با وجود برکت در زمان.
نوشتن یعنی دریچهی ورود به اعماق ذهن و از خود به خود رسیدن.
نوشتن یعنی رسیدن خون به مغز.
نوشتن یعنی استشمام هوای تازه در اعماق وجود؛ یعنی آرامش.
نوشتن یعنی هنر خوب گوش دادن به دنیای بیرون و تحلیل آن در دنیای درون.
نوشتن یعنی هنر خوب زندگی کردن.
نوشتن یعنی دعوتِ نظم به زندگی.
نوشتن یعنی جادوگر خوشقلب و مهربان زندگی من.
نوشتن یعنی گوشِ جان سپردن به زندگی.
نوشتن یعنی دیدن دقیق جریان زندگی.
نوشتن یعنی درک گذرا بودنِ زندگی.
نوشتن یعنی ثبت افکار و احساسات.
نوشتن یعنی تباه نشدن.
نوشتن یعنی نوشتهات میماند اگر تو نباشی.
نوشتن یعنی علاقه.
نوشتن یعنی بهار زندگی.
نوشتن یعنی دلیلی برای زندگی.
نوشتن یعنی تفکر.
نوشتن یعنی با ارزش بودن افکارت.
نوشتن یعنی خودشناسی.
نوشتن یعنی آرامش پس از طوفان.
نوشتن یعنی کلام بیپایان.
نوشتن یعنی سختی راه چشیدن و جز به زیبایی ندیدن.
نوشتن یعنی گرفتن کلاف زندگی در دست.
نوشتن یعنی چیدن واژهها کنار یکدیگر.
نوشتن یعنی بازی با کلمات.
نوشتن یعنی زندگی آنقدرها هم بیرحم نیست.
نوشتن یعنی رسیدن به اهداف.
نوشتن یعنی هدف.
نوشتن یعنی سخاوت.
نوشتن یعنی هدیهای برای خود.
نوشتن یعنی پایدار ماندن.
نوشتن یعنی تعادل بین فکر و عمل.
نوشتن یعنی ثابت قدم ماندن در راه خودباوری.
نوشتن یعنی کمالگرا نبودن.
نوشتن یعنی رسیدن به سیاره احوالات درون.
نوشتن یعنی جانبخشی کلام.
نوشتن یعنی واقعیت نه توهم.
نوشتن یعنی بهرهوری در زمان.
نوشتن یعنی سلطانِ قَدَرِ زمانه شدن.
نوشتن یعنی تاثیرگذاری؛ ابتدا بر خود و سپس بر دیگری
نوشتن یعنی همراه و دوست همیشگی من.
نوشتن یعنی تنها نیستم.
نوشتن یعنی عشق؛ یعنی دوست داشته شدن از طرف خود.
ثبت ديدگاه